Kategorie

Otyłość u zwierząt

16 stycznia 2017 |
otyłość u zwierząt

Nadwaga i otyłość nazywane są chorobami cywilizacyjnymi. Wynikają w znacznej mierze z siedzącego trybu życia i spożywania wysokokalorycznej, wysokotłuszczowej żywności. Otyłość znacznie zwiększa zagrożenie między innymi cukrzycą, chorobami nerek, chorobami stawów i kości, zaburzeniami hormonalnymi, a nawet chorobami nowotworowymi. Otyłość u zwierząt to także temat jak najbardziej na czasie.

Czytelników, którzy zastanawiają się, czy nie pomylili działu muszę poinformować, że niestety otyłość nie jest w dzisiejszych czasach wyłączną domeną ludzi. Otyłość u zwierząt i niska aktywność ruchowa zaczyna być również poważną dolegliwością towarzyszących nam pupili.

Żeby dobrze zrozumieć problem musimy rozróżnić od siebie pojęcia nadwagi i otyłości. U dorosłego zwierzęcia, które okres wzrostu ma już za sobą, prawidłowa waga nie powinna wahać się o więcej niż +/- 10% względem „wagi optymalnej”. Waga większa o 15% od wagi idealnej to już stan nadwagi. Przy przekroczeniu właściwej wagi o 30% mówimy o otyłości.

 

Istnieją pewne czynniki, które powodują otyłość u zwierząt. Są to:

Wiek – najsilniej zagrożone są zwierzęta w średnim wieku z tym, że nadwaga w bardzo młodym wieku zwiększa prawdopodobieństwo nadwagi u dorosłego zwierzęcia. U psów i kotów powyżej 7 roku życia zaczynają się procesy starzenia i łatwiej wtedy o dodatkowe kilogramy.
Płeć – otyłość jest częstsza u suk i kocurów.
Rasa – np. Labrador Retriever, Beagle, Cocker Spaniel, koty ras krótkowłosych.
Brak ruchu, ćwiczeń, zabawy, głównie u kotów.
Karmienie „do woli”, smakołyki.
Sterylizacja – zwiększa ryzyko nadwagi i otyłości prawie dwukrotnie. Podobny efekt ma kastracja u kocurów. Zmiany metaboliczne zachodzące wówczas w organizmie sprzyjają nadmiernemu odkładaniu się tkanki tłuszczowej, a także mogą wzmagać apetyt.

Wszystkie z wyżej wymienionych czynników są ważne, jednak dominujący wpływ na wagę naszego pupila ma zachowanie właścicieli. Chodzi głównie o nieracjonalny i nieodpowiedni sposób żywienia, zły dobór i dawkowanie karm. Dawkując karmy bez odmierzania, w sposób przypadkowy, ryzykujemy, że zwierzę przyjmuje zbyt wiele energii w stosunku do swoich potrzeb wynikających z jego trybu życia. Skutkuje to, podobnie jak u ludzi, nadmiernym odkładaniem tkanki tłuszczowej.

 

Otyłość u zwierząt – rozpoznawanie i ocena 

Określając właściwą masę ciała bazujemy na oglądaniu sylwetki zwierzęcia i obmacywaniu wybranych okolic ciała takich jak: talia, linia brzucha, linia żeber. Jeżeli jesteśmy w stanie wymacać palcami pojedyncze żebra, zwierzę z pewnością nie jest otyłe.

Ze względu na ogromną ilość ras psów i kotów, trudno jest samodzielnie ustalić idealną wagę dla naszego pupila. W przypadku zwierzęcia rasowego mamy wsparcie w postaci wzorca rasy, który przeważnie zawiera prawidłowy przedział wagowy. Dobrą metodą jest również oczywiście poproszenie naszego weterynarza, by ocenił kondycję naszego zwierzaka. W celach kontrolnych powinno się ważyć zwierzę przynajmniej dwa razy w roku.

 

Otyłość u zwierząt – profilaktyka

W przypadku zwierząt z nadwagą należy podjąć działania zapobiegawcze, które będą przeciwdziałać pogarszaniu się sytuacji w momencie, gdy zwierzę jest jeszcze w dobrym zdrowiu a masa jego ciała w mniejszym stopniu odbiega od prawidłowej. Poniżej przedstawiamy kilka prostych zasad, które pozwolą nam zadbać o odpowiednią wagę naszego pupila:


• Gotowe karmy są lepiej zbilansowane pod względem składników pokarmowych, a ich kaloryczność jest znana i podana wprost na opakowaniu. Z tych powodów dawkowanie karmy komercyjnej jest znacznie łatwiejsze niż karmy przygotowywanej w domu.
• Karmę należy dobierać odpowiednio do potrzeb zwierzęcia.
• Lepiej rozdzielić dawkę pokarmu na kilka porcji niż podawać jedzenie raz w ciągu dnia.
• Należy unikać dzielenia porcji „na oko”. Niezależnie od rodzaju stosowanej karmy warto posiłkować się wagą kuchenną.


• Kiedy już nauczymy się prawidłowo porcjować karmę pamiętajmy, że smakołyki i odpadki ze stołu (których podawania w ogóle odradzam!) to dodatkowa dawka energii, którą należy uwzględnić w całodniowym bilansie.
• Należy zapewnić zwierzęciu przynajmniej minimum aktywności. Dla psa będzie to przynajmniej jeden dłuższy spacer w ciągu dnia, dla kota chwila zabawy. Siedzący tryb życia źle służy zwierzętom tak samo, jak ludziom.


• Regularna kontrola masy ciała.
• Psy lubią smakołyki, które chrupią. Bezpieczne i ubogie w kalorie smakołyki to marchewki, brokuły, seler i jabłka. Nie wszystkie psy zainteresują się takim smakołykiem, lecz warto spróbować – możemy uzyskać nagrodę która nie grozi wzrostem wagi.

 

Jeżeli u zwierzęcia stwierdzono otyłość, konieczna będzie specjalna terapia odchudzająca. Jest to wielkie wyzwanie dla zwierzaka, ale zwłaszcza dla jego właściciela. Leczenie jest procesem długotrwałym i wymaga ogromnej motywacji i systematyczności. Jeżeli stajemy przed wyzwaniem zrzucenia znacznej liczby nadmiernych kilogramów, musimy przede wszystkim obniżyć dzienną dawkę energii podawanej w karmie.

Po ustaleniu dawki pokarmu należy podzielić ją na możliwie dużo mniejszych posiłków – nawet do pięciu u psów i nawet do kilkunastu u kotów. Pory posiłków powinny być stałe i w równych odstępach czasu. Przy terapii otyłości aktywność pełni ważną rolę, ale musimy znać umiar. W przypadku psa wydłużenie spacerów i zwiększenie ich tempa będą pomocne, lecz musimy pamiętać że układ ruchu otyłego psa jest bardziej obciążony. Aktywność ruchowa może być pomocą, lecz musimy pamiętać, że główną rolę w terapii otyłości pełni odpowiednia dieta.

otyłość u zwierząt otyłość u zwierząt otyłość u zwierząt otyłość u zwierząt otyłość u zwierząt otyłość u zwierząt


 

 

 

lek. wet. Zofia Przyłucka-Spałek   

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Dodaj komentarz

Porada on-line

Nasi farmaceuci odpowiedzą Ci w ciągu 24 h. Proszę zostawić wiadomość.